Birþeyler yapmam lazým, otur otur, zaman geçmiyor.

-Ama öyle deme çoluk çocuk, ev iþleri , hiç oturduðunu görmüyorum valla.

- Doðru söylüyorsun, evin iþi hiç bitmiyor. Dön dur ayný þeyler. Eskiden evi özlerdim.Ev iþi yapanlara özenirdim. Þžimdi de çalýþma hayatýný özlüyorum. Evde stres yok çok þükür ama ev iþleri çok nankör. Elin sudan çýkmýyor. Temizlikçi kadýn da almýyorum artýk. Temizlik bitse ,ütü, onu bitirdin çocuklarýn yemeði, akþamlarý uyuyakalýyorum kanepede.

-Çalýþýrken de bütün bu iþler oluyordu, deðil mi.

-Evet hiç olmazsa iþe gidip biraz dinleniyorduk. Ö–nümüze çay kahve, 3 kap yemek hazýr geliyordu:)

E) iþ yerindeki (K) arkadaþýna sorar:

-Biliyorsun haným hamile, ama doktoru deðiþitireceðiz. Tavsiye edeceðin bir doktor var mý? Kime gidelim?

(K)- Benim doktor haným çok iyidir vereyim mi numaralarýný? Hem de tam teþekküllü hastanede doktor. Tahlil, kontrol falan çok yorulmazsýnýz.

(E)- Ya iyi olurdu ama, benim haným (K) doktora pek güvenmiyor. Peki o hastanedeki (E) bir “kadýn doðumcu”ya bakalým o zaman.

(K)- Siz bilirsiniz, tamam.

(E) ve hamile eþi ayný hastanedeki (E) doktor’un hastasý oldular. Derken(E) doktor doðuma daha var diye kongreye gitti. Bu arada (E) nin eþinin erken doðum sancýlarý baþladý, özel durumundan dolayý komplikasyon da yaþadý. Kim bebeði ve anneyi ölümden döndürdü dersiniz ?