
| January 8th, 2008 | Atılanlara |
Çok zor olsa gerek, bununla başetmek, Ama tek bir söz bilirim: Yere düştün mü bir avuç toprakla kalkacaksın! Durup beklemeyeceksin, hayatı kovalayacaksın… Posted in Birinci Vardiya Hikayeleri, El Ver | Yorum Yok »
|
|
| December 18th, 2007 | Nasihat |
Üzülme arkadaşım, bir de duruma iyi yönden bak, bence senin amirin olarak atanması senin bu koşullarda başına gelebilecek en iyi şey. Bu şirkette 20 yıllık geçmişi var. Çalışkan, dürüst, işine sahip çıkan sevilen sayılan, iletişimi kuvvetli birisi. Bak görürsün en kısa zamanda kaybettiğiniz puanları geri kazanacaksınız. Hem sen hiçbir zaman kendi alanının dışına çıkmak istemedin, çıksaydın bugün geldiğin nokta bambaşka olurdu. Bunu biliyorsun.Bu senin tercihin. Saçma sapan birşey yapma, işini ortamını seviyorsun, seviliyorsun, sayılıyorsun bunlar önemli şeyler. En azından hakkında konuşulduğunu biliyorsun, sana bu bölümü emanet etmeyi düşündüklerini de biliyorsun. Üstelik yüksek performansının farkında olduklarını da biliyorsun. Rahatla biraz ve olayları doğal akışına bırak. Hep ötekinden kurtulmak istemiyor muydun? Keyfini çıkar biraz. |
|
| December 16th, 2007 | Ayak takımı |
Kendini nereye koyduğun önemli, parya takımıyla çok gözükmeyeceksin, resim vermeyeceksin onlarla eğer gözün yukardaysa. İşin olmayana selam bile vermeyeceksin bu hayatta. Vakit kaybı bütün bunlar. Bırak bu égalité, fraternité, ayaklarını. Beğenmeyen kendine başka kapı arasın, sen kendine bak. Ne ortalar düşüyorsun… |
|
| December 16th, 2007 | Unutma |